静中 徐集孙 · 宋 · 宋诗 静中白日十分迟,唤起乡心怯子规。客味有如杯水淡,宦情肯被一尘缁。瓶储余粟缘供鹤,俸乏零金为买诗。坐久不禁春雨暗,谁家楼上笛频吹。 #宋诗#宋 ← 月夜泛湖 遇一首 午梦 →